Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ?’ Category

Έχουμε ξεχάσει να είμαστε κάτι άλλο: Γιατί είμαστε αυτό που κάνουμε, είμαστε και γινόμαστε ο τρόπος που σχετιζόμαστε με τον κόσμο.

Όλο το κείμενο εδώ=> blackathena.squat.net
«Το πιο σημαντικό για το σχολείο στο οποίο αναφέρομαι (επειδή ακριβώς δεν είναι διαχωρισμένο) είναι να φερόμαστε παραδειγματικά. Δηλαδή, να διδάσκουμε χωρίς προσπάθεια, να διδάσκουμε με τον τρόπο που υπάρχουμε.

Και από την άποψη της μάθησης. Πρέπει να έχουμε όρεξη να μαθαίνουμε. Δε γίνεται να θεωρούμε ότι γνωρίζουμε τα πάντα. Η άποψη δεν είναι γνώση. Η σημερινή κυριαρχία των απόψεων χωρίς καμιά μάθηση πίσω από αυτή, καμιά προεργασία και αναζήτηση είναι σύμπτωμα του ατόμου του φιλελευθερισμού και του twitter. Και εμείς αυτή την κυριαρχία πρέπει να την πολεμήσουμε. 
Και για να έχουμε όρεξη να μαθαίνουμε, πρέπει να μας εμπνέουν και οι τρόποι που κάνουμε τα πράγματα. Πόσοι άνθρωποι με τέτοια όρεξη μπαίνουν στους χώρους μας, συναντιούνται με τις χειρότερες συμπεριφορές, εξουσιαστικές και αυταρχικές, αντίθετες με κάθε έννοια μάθησης, αυτοκριτικής και γνήσιας ελευθεριακής κουλτούρας και αποχωρούν απογοητευμένοι από τα πράγματα (και καλά κάνουν), ψάχνοντας άλλους τόπους και τρόπους για να αλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο; Πολλοί και πολλές. Και αυτό πρέπει να μας απασχολεί συνέχεια. 
Και να βρίσκουμε τρόπους να γινόμαστε σχολείο όλο και πιο πολύ.»

Advertisements

Read Full Post »

7/5, 20.00

Σε ποια από τις 2 πλευρές είναι η άλλη όψη της ελπίδας; Στο άνοιγμα της ταινίας στο αμπάρι του πλοίου κατάμαυρος από το κάρβουνο στο λιμάνι του Ελσίνκι ή στη στεριά στο τέλος λαβωμένος από τους νεοναζί;
Σε μια χώρα που δεν υπάρχει χώρος για έναν πρόσφυγα, στην καλοσύνη των ξένων υπάρχει άφθονος, απρόσμενα, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο Καουρισμάκι δε φοβάται τη σάτιρα. Φοβάται μόνο τους σημερινούς ανθρώπους που ξεχνούν την ανοχή και την αξιοπρέπεια.

Read Full Post »

Η Οικονομία των Υλικών -Ελλην.υπότιτλοι από το βίντεο ‘’The story of stuff’’
‘’τα πράγματα θ’ αρχίσουν πραγματικά να κινούνται,
όταν δούμε τις σχέσεις μεταξύ τους, όταν δούμε όλη την εικόνα’’

Read Full Post »

ΟΥΤΟΠΙΑ;

Το 1990 κανένας από εμάς δεν είχε ιδέα από γη, σπόρους. Ενδιαφέρον είχαμε για βιολογικά & αντιπυρηνικά.
Ξεκινήσαμε να κάνουμε πολιτική μέσω της αγροτικής, ως τότε ζούσαμε όλοι μισθωτοί ή φοιτητές σε πορείες, διαδηλώσεις, φυλακή, φωνάζοντας Αναρχία, γράφοντας Αναρχία,
εξηγώντας για δεκαετίες πριν: 1936!
Ε, όχι.
Η αντιθετική πολιτική θα γίνει θετική πολιτική!
Τα γραπτά μας θα έχουν περισσότερη ισχύ μέσω του πειράματος μας, του κοινωνικού εργαστήριου μας, της Urupia.
Αγκουστίνο, 28/1/18 στην Ευτοπική βιβλιοθήκη

Όταν εκδηλώνουμε για «τη λεηλασία της φύσης & των ζωών μας» από τη γιγάντωση του κράτους & την ύπαρξη του,
Όταν αναφερόμαστε στις αντιστάσεις έργω, λόγω, εντύπω,
συμπεριλαμβάνουμε και
τις αντιστεκόμενες δεκάδες κοινότητες που πραγματώνουν είτε τη συλλογή & διαφύλαξη σπόρων, είτε τη μεταποίηση σε μικρές οικογενειακές ομάδες, είτε πειραματίζονται στον κοινοτισμό.

Τα τελευταία χρόνια η Ευτοπική βιβλιοθήκη παρουσιάζει την κοινότητα Urupia, στο Salento της Ιταλίας. Πρόσφατα, 28/1/18, ο Αγκουστίνο έδωσε απαντήσεις σε πολλές απορίες μας από την μακρόχρονη εμπειρία της κοινοτικής ζωής του σε αυτή.


URUPIA με ελευθεριακό σχολείο
1500 τμ. κτιρίων-χώρων διαβίωσης-εργαστηρίων-αποθηκών-καταφυγίων ζώων & 23 εκτάρια εδαφών: 8 ελαιώνες, 2 αμπελώνες, 1 λαχανόκηπο, 8 αρόσιμες εκτάσεις & το υπόλοιπο μεσογειακοί θάμνοι. Έχει επίσης εξοπλισμένες εγκαταστάσεις, όπως κατασκήνωση, για να φιλοξενήσει έως 40-50 άτομα. Συσκευαστήρια λαδιού, οίνου.
Παράγει: παρθένο ελαιόλαδο & εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο /5 τόνους – ψυχρής έκθλιψης!, κόκκινο-λευκό κρασί, φρέσκα & διατηρημένα λαχανικά (σε λάδι, ξύδι, άλμη), φρούτα & μαρμελάδες, ψωμί & μπισκότα, μέλι & προϊόντα μελισσών (πρόπολη κλπ.), φρέσκα & αποξηραμένα φαρμακευτικά βότανα, ξύδι, πετροκέρασα.
Bρίσκεται στο Salento στο Agro της Francavilla Fontana, στο Brindisi. Η εσωτερική ομάδα της κοινότητας αποτελείται σήμερα από 13 άτομα, 8 άνδρες και 5 γυναίκες. Η παλαιότερη communarde* είναι ηλικίας 75 ετών, το νεότερο μέλος 10. Οι προϋποθέσεις της κομμούνας είναι η ομοφωνία στις αποφάσεις – η αρχή της συναίνεσης – η συλλογική ιδιοκτησία – η απουσία ιδιωτικής περιουσίας.
Ιδρύθηκε το Μάη του 1995* [από 1992 οι κομμουνάροι σε συνελεύσεις]

http://romabiologica.com/blog/romabio/orto
Με video
http://www.viaggiareconlentezza.com/2015/06/24/urupia-la-comune-libertaria
* Χρησιμοποιούν αυτό το γένος για την αλαζονεία (σεξισμό) της ιταλικής γλώσσας (& των περισσότερων γλωσσών)

Ελευθεριακό σχολείο:

οι μαθητές μπορούν δίνοντας εξετάσεις να παίρνουν τους τίτλους από το υπουργείο Παιδείας, ως να είχαν φοιτήσει σε τυπικό σχολείο (στην Ελλάδα δεν ισχύει η «κατ’οίκον» εκπαίδευση, την οποία χρησιμοποιούν). Τα δίδακτρα κανονίζονται από κοινού στη συνέλευση γονιών – δασκάλων – μαθητών. Είναι συνδεμένο με δίκτυο rel.
Όποιος γονιός δεν μπορεί οικονομικά βοηθά στο κτήμα. Λειτουργεί αυτόνομα από τις υπόλοιπες δραστηριότητες της κοινότητας.


Αρχές ’90 δύο διαφορετικές ομάδες συναντήθηκαν
Α.
Αναρχικοί αντιμιλιταριστές νέοι (περιοδικό Απάτριδες), που συνήθως κατέληγαν φυλακή (Ιταλοί),

Β.
Μεσήλικες από Βερολίνο (μετά το τείχος ήρθαν Ιταλία) &
σε 3 χρόνια συναντήσεων γεννήθηκε η Αγροτική Κομμούνα.
[Στις συνελεύσεις, που γίνονταν & στις 2 χώρες ή ενδιάμεσα, έπαιρναν μέρος επιπλέον άτομα / ήταν ανοιχτές,συζητούνταν θέματα θεωρητικά & πρακτικά, χρηματοδότηση, σχέση με τεχνολογία, ιδιοκτησιακό, χώρος, ομοφωνία]
Σαλέντο, Ν.Ιταλια= Επιλέχθηκε ως τόπος, γιατί τα κτίσματα μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν
_____
Χρηματοδότηση= Ταυτόχρονα με συνελεύσεις δημοσιοποιούν αυτά τα χρόνια στον αναρχικό, αυτόνομο, ελευθεριακό χώρο την πρόθεση τους.
Συναυλίες – κοινωνικά τραπέζια – δάνεια από άτομα – προσφορές. Αλλά τα περισσότερα έδωσαν οι Ελευθεριακοί θεσμοί – που απορροφούν & προϊόντα-Γερμανοί σύντροφοι ταξιτζήδες δάνεισαν από το ταμείο συνταξιοδότησης τους!
Άλλοι, επίσης Γερμανοί, από ταμείο σωματείου τους. Επιπλέον η cooperativa Mag δάνειο για την αυτοδιαχείριση. Όπως και η GLS: οικολογική γερμανική τράπεζα (ηθική τράπεζα: άτοκα δάνεια, δες ντοκιμαντέρ φόρος τιμής στην Καταλονία. Δεν έχουν σχέση με συνήθεις τράπεζες. Λειτουργούν με project) 100 χιλιάδες μάρκα
Δεν τα επέστρεψε ποτέ η Urupia, αλλά οι συνδεμένοι σύντροφοι (δες παρακάτω)

Extra χρηματοδότηση: Events, festival, μαθήματα, προϊόντα. Στο ετήσιο φεστιβάλ GAIA, λόγω της απήχησης που έχει & προκειμένου για τη βιοποικιλότητα των σπόρων, κάλεσαν καθηγητή γενετικής (θεσμικό δηλ!).
_____

Ιδιοκτησιακό Έχουν κατοχυρωθεί, δηλώνοντας 1000 άτομα σε πολιτιστικό σύλλογο όλα τα κτήματα + κτίρια!
Ίδρυση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ως σύνδεσμου για ισχυροποίηση.
Αρχικά 250 στρέμματα γης + κτίριο + φούρνος + μεταποίηση προϊόντων για ίδια κατανάλωση + πώληση (λάδι, κρασί, κηπευτικά για ίδιους)
Τα μέλη κοινωνικοποιούν την ιδιοκτησία τους.

Συνελεύσεις

Δύο: των μελών & όλων ( εβδομαδιαία)
Α. Μελών

Παίρνουν μέρος τα μόνιμα μέλη + τα υπό δοκιμή + οι μεγάλης διάρκειας φιλοξενούμενες (communarde!) 30 άτομα
Εδώ τα πολιτικά & συναισθηματικά θέματα
B.

Συμμετέχουν όλες οι παρούσες (πάντα σε θηλυκό!) με σκοπό την οργάνωση της καθημερινότητας καλοκαίρι (50 άτομα – με σκηνές μαζί)
URU*: Ο εκάστοτε συντονιστής συνέλευσης ή ομάδας εργασίας.
Εχει δύναμη μεγάλη, η οποία λήγει με τη λήξη συνέλευσης ή την ολοκλήρωση της ομάδας εργασίας.
Ορίζει εργασίες.
Εναλλαγή URU εβδομαδιαία, μπαίνουν όλοι, ακόμη & οι νεοφερμένοι για κοινωνικοποίηση, υποβοηθούμενοι ίσως.
Για συντομία συνελεύσεων: Αναρτώνται από πριν κείμενα ή εργασίες ώστε να προστίθενται διορθώσεις, γίνονται ζυμώσεις, μπαίνουν διαθεσιμότητες.

• Ομοφωνία – χωρίς υποχρέωση κάποιου, αν θέλει κάτι άλλο.
• Όποιος δηλώσει πχ. ότι θα πάει για ελιές & δεν πάει, υπόλογος στην ομάδα του.
• Αν πρόκειται για βασικό μέλος, τίθεται πολιτικό θέμα στη συνέλευση Μελών.
Σημαντικό:
• Στο τέλος κάθε κουβέντας ρωτιέται ο καθένας προσωπικά ΑΝ συμφωνεί ή ΟΧΙ στις αποφάσεις.
Το κλειδί στη δραστηριότητα θεωρούν ότι είναι το υπό δοκιμή μέλος {επί 3ετία} – 3ημερη διαμονή – με mail φιλοξενία, σε αντίστροφη σειρά!
_____
Συγκρούσεις
• Όταν κάποιοι αναλάμβαναν ευθύνες & έρχονταν απέναντι με χαλαρούς σε δράση.
• άτυπη ιεραρχία: στην αρχή δεν είχαν αντισώματα οι σύντροφοι.
Χρόνια συζητήσεις
Κάποιες μέρες έμπιστοι αναλαμβάνουν την Κομμούνα, για να κλειστούν τα Μέλη + υπό δοκιμή + μακροχρόνιοι, ώστε ήρεμοι να μιλήσουν για το θέμα αυτό, των ευθυνών.
Το θέμα της άτυπης ιεραρχίας «καταστρέφει συλλογικότητες, είναι πιο σοβαρό κι από του φύλου & το οικονομικό»τόνισε ο Αγκουστίνο & παλαιότερο μέλος της Urupia…
_____

Υγ. Με την ευκαιρία ως γεωπόνος, ο Αγκουστίνο, μας πληροφόρησε και για την ασθένεια που ταλανίζει και τις ελλαδικές ελιές:
Στο πρόβλημα της Xylella της ελιάς, για το οποίο η ιταλική κυβέρνηση ως λύση βρήκε την…κοπή υπεραιωνόβιων ελιών, η Urupia έχει κλινική εργασία και δοκιμασίες ετών & δεν προτίθεται να κόψει τα δέντρα της, τα οποία είναι υγιή!!


Για μια νέα κοινωνία μέσα στην κοινωνία
Κείμενο του 2ήμερου της Ευτοπίας 9/2012 για την παρουσίαση της ελευθεριακής αγροτικής κομμούνας Urupia

(περισσότερα…)

Read Full Post »

{Δυνατά σημεία από την ανάλυση* των Κολέμπα – Μπίλλια}

Εκεί, στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και αρχές τις δεκαετίας του ’80, εισβάλλει στην οικονομία της υπαίθρου η ονομαζόμενη «Πράσινη Ανάπτυξη», έχοντας ως κυρίαρχο στοιχείο την υποταγή του περιβάλλοντος και των αγροτών στην εντατικοποίηση της παραγωγής και στο μύθο της συνεχούς μεγέθυνσης.

Μονοκαλλιέργειες καρπουζιών, καπνού, καλαμποκιού και κυρίως βάμβακος ισοπεδώνουν κάθε σπιθαμή της γης. Δένδρα κόβονται, ανεμοφράκτες γκρεμίζονται, μπροστά το τρακτέρ ψεκάζει με ζιζανιοκτόνα, ακολουθεί το χημικό λίπασμα και στη συνέχεια η σπορά με καινούργιους υβριδικούς σπόρους.

H υδρόβια ζωή & τα πουλιά εγκαταλείπουν τις φλέβες, λόγω έλλειψης τροφής. Ο υδροφόρος ορίζοντας γεμίζει νιτρικά….Χρησιμοποιούνται 230.000 τόνοι λιπάσματα και 2.000 τόνοι φυτοφάρμακα σε ετήσια βάση.

Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα ο αγρότης να χάσει την επαφή με τον κύκλο ζωής της γης. Υιοθετεί τη γραμμική αντίληψη για την παραγωγή και χάνει την αυτάρκειά του.

Επιδοτήσεις (αναγκαστικά)ρέουν άφθονες, πολυεθνικές αγροχημικών, τράπεζες και εταιρείες παραγωγής αγροτικών μηχανημάτων κάνουν χρυσές δουλειές. Η Ελλάδα από την ένταξή της στην Ε.Ε. έλαβε 120 δισ. Ευρώ σαν επιδοτήσεις. Από τα λεφτά αυτά τα 51,3 δισ. επέστρεψαν στις εταιρείες της Δ. Ευρώπης, που προμηθεύουν τόσα χρόνια τη χώρα με εξοπλισμό, μηχανήματα και πρώτες ύλες. (εφημερίδα Ελευθεροτυπία 17/10/2010).

Το Α.Ε.Π. της χώρας μεγαλώνει, μεγαλώνοντας συγχρόνως και η εξάρτηση από τις πολυεθνικές αγροχημικών προϊόντων. Οι σπόροι κάθε χρόνο αγοράζονται, οι ίδιες πολυεθνικές εταιρείες που παράγουν τους σπόρους – υβρίδια, παράγουν και τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα (στις μέρες μας είναι πάλι οι ίδιες οι εταιρείες που προωθούν την καλλιέργεια των μεταλλαγμένων).

Αγοράζονται μεγαλύτερα και βαρύτερα γεωργικά μηχανήματα, η γη οργώνεται όλο και πιο βαθιά, ρίχνονται περισσότερα λιπάσματα και φυτοφάρμακα, η αγροτική παραγωγή αυξάνεται, ενώ ταυτόχρονα μεγαλώνει το χρέος των αγροτών στις τράπεζες. Με στοιχεία της Αγροτικής Τράπεζας, το 70% της αγροτικής γης είναι υποθηκευμένο.

Κάποια στιγμή η ύβρις της διαρκούς μεγέθυνσης δείχνει τα όρια της. Η απόδοση της αγροτικής γης, παρόλο που διπλασιάζεται η ποσότητα του λιπάσματος, μένει η ίδια και μειώνεται. 55.000 στρέμματα στη Θεσσαλία βρίσκονται στο στάδιο της ερημοποίησης, που σημαίνει νεκρή γη, όσο και να τη λιπαίνεις δεν αποδίδει πια.

Οι τιμές των αγροτικών προϊόντων κατρακυλούν, τα προϊόντα μένουν απούλητα. Οι Γκουρού της διαρκούς ανάπτυξης προσπαθούν να στρέψουν τους αγρότες στην καλλιέργεια μεταλλαγμένων (GMO) και ενεργειακών φυτών (βιοκαύσιμα), διατηρώντας ανέπαφο το ίδιο μοντέλο παραγωγής.

Ο Πηνειός γίνεται ο δεύτερος πιο μολυσμένος ποταμός στην Ευρώπη.

Η Λίμνη Κάρλα αποξηράνθηκε και μαζί της χάθηκε και ο παραλίμνιος πολιτισμός και το ευεργετικό για τη Θεσσαλία, μικροκλίμα της.

Οι αγρότες του παραδείγματος «αναπτύχθηκαν». Η ανάπτυξή τους εξαφάνισε τα ψάρια (την τροφή τους) με τη χρήση των φυτοφαρμάκων, μόλυνε τους ποταμούς και αυτοί με τη σειρά τους μόλυναν τη θάλασσα. Έτσι, οι αγρότες μας με τα κέρδη της ανάπτυξης αγοράζουν πια τα ψάρια τους, τα οποία έχουν μεγαλώσει με ένα μέρος των φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων που οι ίδιοι χρησιμοποίησαν για να «αναπτυχθούν», φαύλος κύκλος δηλαδή.

Τo Ιερατείο της διαρκούς ανάπτυξης τους λέει να μην ανησυχούν, θα «εκτρέψουμε» τον Αχελώο. Σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό του τόπου τάσσεται υπέρ της εκτροπής του Αχελώου και υπέρ της αέναης ανάπτυξης.

Άνθρωποι που παράγουν με τον τρόπο των αγροτών του παραδείγματός μας, υιοθετούν – εν αγνοία τους άραγε; – και το ανάλογο νόημα ζωής που προβάλλει η διαρκής Καπιταλιστική Ανάπτυξη.

Παρήγαγε με όποιον τρόπο μπορείς για να αυξήσεις την παραγωγή σου, μη νοιάζεσαι για το φυσικό περιβάλλον, μη δείχνεις καμία αλληλεγγύη για τις γενιές που θα έρθουν. Αδιαφόρησε για τις επιπτώσεις στη υγεία των ανθρώπων που θα χρησιμοποιήσουν τα προϊόντα που παράγεις. Η ηθική του Καπιταλισμού στα μεγαλείο της! Όσο για την πείνα στον τρίτο κόσμο, μην ανησυχείτε. Οι εταιρείες των μεταλλαγμένων ετοίμασαν ένα ένζυμο που θα επιτρέπει τους φτωχούς να χωνεύουν το χορτάρι και τα φύλλα των δέντρων.

Την ίδια στιγμή, με 2€ ημερησίως, που είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των χώρων του τρίτου κόσμου, επιδοτούνται ημερησίως τα βοοειδή στην Ευρώπη. Το 4% του παγκόσμιου πληθυσμού (ΗΠΑ) καταναλώνει το 25% της παγκόσμιας παραγόμενης ενέργειας.

Αν όλες οι χώρες αποκτήσουν το ίδιο επίπεδο ανάπτυξης, παραγωγής και κατανάλωσης με τις ΗΠΑ, χρειαζόμαστε 3 με 4 πλανήτες ακόμα.

Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Ζίγκμουντ Μπάουμαν «ο Καπιταλισμός είναι ένα παρασιτικό σύστημα. Μπορεί να ευημερεί μόνον όταν βρίσκει έναν οργανισμό, τον οποίο δεν έχει ακόμα εκμεταλλευτεί, καταστρέφοντάς τον». Επιβιώνει δημιουργώντας διαρκώς ανάγκες, στην περίπτωσή μας σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, αγροτικά μηχανήματα.

Γίνεται έτσι αντιληπτό ότι η αυτάρκεια των παραπάνω αγροτικών κοινοτήτων ήταν εμπόδιο στα σχέδια τους (είναι ενδεικτικό ότι καμία επιδότηση δε δίνεται στους αγρότες, εάν δεν έχουν τα περίφημα καρτελάκια αγοράς υβριδικών σπόρων). Βασίζεται (ο Καπιταλισμός) στην υπερπαραγωγή και στην υπερκατανάλωση, καταστρέφοντας σύμφωνα με τον Marx και τις δυο πηγές πλούτου, τη γη (καραβίδες, ψάρια και υγροβιότοποι, όπως οι δικές μας φλέβες) και τους ανθρώπους (αγρότες και αγροτικές κοινότητες, εν προκειμένω).

Εκτός αυτού, το οικολογικό όριο της περατότητας των φυσικών πόρων και η μόλυνση του περιβάλλοντος, δεν ήταν τόσο εμφανής στα χρόνια του Marx.

Έτσι λοιπόν, εκτός από το ποιός κατέχει τα μέσα παραγωγής (που παραμένει καθοριστικό), αυτός καθαυτός ο τρόπος παραγωγής (εκτατικός, γραμμικός, βιομηχανικός, καπιταλιστικός) όπως και να τον ονομάσει κανείς, εφόσον διέπεται από την αντίληψη της διαρκούς μεγέθυνσης της παραγωγής και της κατανάλωσης, οδηγεί σε αδιέξοδο (εκτός και αν δεχτούμε ότι ο εποικισμός άλλων πλανητών από το ανθρώπινο είδος είναι εφικτός).

Για μας «η οικολογία είναι ανατρεπτική, επειδή θέτει υπό ερώτηση το καπιταλιστικό φαντασιακό που εξουσιάζει τον πλανήτη. Απορρίπτει το κεντρικό κίνητρο, σύμφωνα με το οποίο η μοίρα μας είναι να αυξάνουμε ασταμάτητα την παραγωγή και την κατανάλωση».

Ίσως χρειαστεί αρκετός χρόνος και προσπάθεια ακόμα, για να αποδομηθεί το κεντρικό φαντασιακό της διαρκούς μεγέθυνσης στον αγροτικό κόσμο και μια σειρά από αυταπάτες που καλλιεργήθηκαν στους αγρότες, κυρίως μέσω των επιδοτήσεων των Βρυξελλών.

Η άρνηση των κατοίκων των Μεγάλων Καλυβίων να επιτρέψουν την τερατώδη μεγέθυνση της πρώην ΕΛ.ΒΙ.Κ., η άρνηση της Ο.Α.Σ.Ε. (Ομοσπονδία αγροτικών συλλόγων Ελλάδας) στην καλλιέργεια των μεταλλαγμένων και ο αγώνας ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου είναι κοινά στοιχεία αντίστασης και αποδόμησης της διαρκούς Καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Κοινότητες, όπως το «Πελίτι» ή ο «Αιγίλοπας», που δραστηριοποιούνται στην εύρεση, συλλογή και διαφύλαξη ντόπιων σπόρων και φυτών και των αυτοχθόνων αγροτικών ζώων και τα μικρά και μεσαία αγροκτήματα (κυρίως οικογενειακής δομής), που δημιουργούνται σιγά-σιγά παντού στον τόπο μας, παράγοντας τοπικά ποιοτικά αγροτικά προϊόντα, δείχνουν να ξαναπιάνουν το νήμα από το σημείο που κόπηκε…

* Από το περιεχόμενο του βιβλίου Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης – τοπικοποίησης, του Γιώργου Κολέμπα και του Γιάννη Μπίλλα, Εκδόσεις των Συναδέλφων

Read Full Post »

Εγώ το ταξίδι φιλαράκι τό’κανα. Ένα έχω να σου πω: το νου σου και τα μάτια σου στους σπόρους του παππού* σου.

Χρόνης Μίσσιος

5 λόγια για το #USSAK με την ευκαιρία της προβολής στα πλαίσια του 2ήμερου Γη & Ελευθερία του Αυτοδιαχειριζόμενου κοινωνικού χώρου PASAMONTANA.

  • Μπάμπης. Με το σόλο του συνοδεύει τη συνειδητοποίηση: ή σκουπίδια ή άνθρωποι και την επιστροφή από την επιβίωση στη ζωή. Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Άλλος δρόμος γιοκ.

  • Ιδιωτικοί στρατοί. Είναι χαρακτηριστικό πως τα άδεια κτίρια -φιλέτα- του δημοσίου ή τραπεζών, που ξεπουλιούνται, αναλαμβάνουν οι μελανοχίτωνες να τα αδειάσουν. Ιδιωτικοί στρατοί καταστολής επίσης θα σταλούν στους αγρότες, γιατί διαφύλαξαν μη τροποποιημένους σπόρους μελλοντικά.

  • Μυστικός δείπνος! Πόση σοφία μαζεμένη σε μια σκηνή: η διάταξη θυμίζει την απεικόνιση, αποδομείται όμως έως και η χορεύουσα μορφή δίκην Ιούδα. Οι συντρώγοντες, ο Χορός, οι σπόροι, οι μορφές επαρμένες από την τρυφερή ασφάλεια που νιώθουν μεταξύ τους αποδίδονται με το λαούτο & το βιολί σε ένα ντελίριο τέτοιας συγκίνησης, ώστε δεν ξέρεις αν ο τύπος περνά την κρεμάλα να φύγει τώρα που είναι ευτυχής ή παιχνιδίζει να αυξήσει την ηδονή, το ρόλο του. Εν τέλει, προσωπικά θεωρώ τη σκηνή τόσο έντονη θυμικού, ώστε να ξεχειλίσουμε συναισθημάτων ΟΧΙ στο τέλος της ταινίας, όπως συνηθίζεται, αλλά ακριβώς στο σημείο που ξεκινά το λογικό: τί κάνουμε, μη μείνουμε στα δάκρυα, πάμε στη διεκδίκηση!
  • Η πόρτα! Θαρρείς πως έτσι τυχαία – καλλιτεχνικό εύρημα – αφιερώνονται τόσα λεπτά, ως να έρθει μια πόρτα, να εναποτεθεί το ξύλινο φέρετρο, που θα σηκώσουν στους ώμους. Αμ, δε. Πόρτα από το σπίτι του ξενιτεμένου στην Αθήνα, γι αυτό και η ιεροτελεστία μεταφοράς της. Και θα τον συνοδεύει από το σταθμό που έφυγε μέχρι το τελευταίο σπίτι.
  • 720° πλάνο! Years later, όραμα, εικόνα από το μέλλον, την κατοχική πραγματικότητα το πτώμα που πετιέται στη σκουπιδιάρα; Πάντως σε αντίθεση με τη συντροφική κηδεία (=φροντίδα) του μέλους της κοινότητας.
  • Ομοιομορφία. 2 κόσμοι: ο γκρίζος της εξουσίας (πολυεθνικές – τύπος – ξένος παράγοντας – ντόπιος συντονιστής – μελανοχίτωνες/ εκτελεστική εξουσία των προηγούμενων) με τους έχοντες συμφέροντα βαστάζους, μαυραγορίτες, εργοδότες, οι οποίοι θα απολύσουν παραδειγματικά την ελάχιστη συναδελφικότητα στο απάνθρωπο ωράριο. Και ο κόσμος της αλληλεγγύης, των συσσιτίων, της στέγασης σε κατειλημμένα άδεια κτίρια. Εδώ τα χρώματα, το τραγούδι, η αγκαλιά, η συν-τροφικότητα, το τάϊσμα στον ανήμπορο, ο «καλός» λόγος του Καρούζου, του Πούλιου, του Καρυωτάκη, που «είναι δικός μας πια, αφού τον νιώθουμε», τα συναισθήματα, οι γιορτές, περισσεύουν. Γέροι, μωρά, κατατρεγμένοι, όλοι παρέα, γίνονται συγγενείς, όπως λέει η Ιωάννα στον εξόδιο λόγο στους Χράνους.

  • *Παρελθόν. Είναι χαρακτηριστικό πως η Ιωάννα, & ό,τι αυτή συμβολίζει, είχε ζήσει στο παρελθόν αντισυμβατικά στην κατάληψη του ένοπλου που καταφεύγει τώρα παραιτημένη. Όσοι εγείρονται στην ταινία είναι αυτοί που έχουν αφήσει το «όμορφο» του παρελθόντος ζωντανό μέσα τους, τους *παππούδες, τον άδολο σπόρο.

  • Μαγιά! Στην πόλη οι καταληψίες – ποιητές, στην επαρχία οι Αθηναίοι με τους νέους χωρικούς που θέλουν να κρατήσουν τη γη & τους παλιούς σπόρους. «Άκου την άνοιξη»(τους νέους), είναι η συνεισφορά του Πουλικάκου-Αθηναίου στη συνέλευση του χωριού για το φευγιό. Εντέλει, η πρόταση: από κοινού ο δρόμος, πόλη & επαρχία κοινή μοίρα!

  • Απο-ανάπτυξη! Όσο οι κουστουμάτοι εξουσιαστές διατρανώνουν την «πράσινη» ανάπτυξη, τα φουγάρα (των ΒΙΠΕ) γιγαντώνουν στον κάμπο, εκτάσεις φιλέτα ξεπουλιούνται σε «επενδυτές» (ως του Ελληνικού – Ελαιώνα – Δραπετσώνας – Ακαδημίας Πλάτωνος) / αναφορά σε Cosco, Μall κλπ υπερκαταστήματα, ενώ ο ξένος παράγοντας ανησυχεί αν όντως «δε θα σηκώσουν κεφάλι, όπως οι παππούδες τους».
  • Κοκκοράκι. Δεμένο στη γαζία των παιδικών της χρόνων θυμίζει στην Ιωάννα τον κανιβαλισμό του υποταγμένου, ΑΝ δεν ξεκόψει από το φόβο, αν δεν αρνηθεί στον οποιονδήποτε την αρμοδιότητα της τιμωρίας, της θανάτου, της επιβολής, της «αγνόησης της ιστορίας».
  • Seedanto! Ως αναφορά στην πιο γνωστή από τις εταιρείες. Η πνευματική κατοχύρωση σπόρων καθιστά τους αγρότες δέσμιους των γιγαντιαίων πολυεθνικών, ενώ παράλληλα στερεί από τον καταναλωτή το δικαίωμα να γνωρίζει τί φαγητό φτάνει στο πιάτο του αλλά και τι είδους τροφές καταναλώνουν τα ζώα και κατά συνέπεια και ο ίδιος μέσω των γαλακτοκομικών και του κρέατος.

Όχι στο εύρος του Ussak

Στο Λιμάνι της Χάβρης του Καουριτσμάκι είχαμε δει πάλι την κινητοποίηση της κοινότητας ως μόνης διεξόδου και αποτελεσματικής διαχείρισης του προβλήματος που προέκυπτε. Όπως και στα Χιόνια στο Κιλιμάντζαρο του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν. Και «μάτια κατοικημένα από αισθήσεις«, όπως έλεγε ο Μίσσιος, αυτά τα μάτια που μόνο σε παρόμοιες κοινότητες έχουμε δει. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην άλλη μεριά του Αιγαίου προετοιμαζόταν ταυτόχρονα η ταινία Grain του Σεμίχ Καπλάνογλου, με την ίδια αγωνία για την τύχη των παραδοσιακών σπόρων. Όμως..

Όμως οι θεματικές του Κατζουράκη έχουν εύρος, δείχνουν ρίζες της εξαθλίωσης, πανοπτικό έλεγχο, λεηλασία φύσης-αστικού τοπίου & ανθρώπων από εκχωρημένη σε πολυεθνικές εξουσία, παθογένειες των κινημάτων, αλλά εισάγει και τον «ανθρωπολογικό τύπο της απο-ανάπτυξης«**, το πρόταγμα των μικρών κοινοτήτων, οι οποίες αποφασίζουν στην ποικιλία ηλικιών, προέλευσης, γνωμών, αντιστάσεων, ότι
Όταν το ατομικό συναντήσει το συλλογικό με σεβασμό & αλληλ-εγγύη, τον κοινοτισμό δηλαδή, μπορούμε να είμαστε περισσότερο αισιόδοξοι για την κοινωνική απελευθέρωση.

**εμπνευσμένη η ταινία από το ομώνυμο βιβλίο των Κολέμπα, Μπίλια, εκδ. των Συναδέλφων


Από την παρουσίαση: Πώς είναι δυνατόν η έννοια της ζωής να σημαίνει βάρος κι όχι γιορτή;

Read Full Post »

«Σπόρος» του Σεμίχ Καπλάνογλου (2017)

Από την ερώτηση του Αδάμ Αδαμόπουλου στο σκηνοθέτη: «Η τελική, καθαρτήρια λύση στην ταινία δίνεται όταν ο πρωταγωνιστής στρέφει το βλέμμα προς τη γη και συνειδητοποιεί κάτι που ασφαλώς γνωρίζουμε όλοι: Ακούραστα ανά τους αιώνες, τα μυρμήγκια είναι οι ακαταπόνητοι συλλέκτες σπόρων. Επιπλέον, οι κοινωνίες τους αποτελούν ένα πρότυπο υποδειγματικής συλλογικής οργάνωσης, αλληλοβοήθειας, αλληλεγγύης» και συνεχίζει:

https://camerastyloonline.wordpress.com/2017/11/07/sporos-tou-semix-kaplanoglou-kritikh-synentefksh-tou-adam-adamopoulou

___

Read Full Post »

Older Posts »