Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ντοπιοι κυνηγημενοι’ Category

Advertisements

Read Full Post »

image

Read Full Post »

http://anthostoukakou.blogspot.gr/2015/07/blog-post.html

Read Full Post »

soundcloud.com/io-io-i/2vk/sets

από τα εξόδια λόγια συντρόφων του και τα τραγούδια του μυαλού κ’ της καρδιάς του

—————————–

Ένα σύννεφο καπνού από άφιλτρα πάνω από στοίβες περιοδικών και εφημερίδων που κάλυπταν τους τοίχους, ήταν το γραφειάκι στην Αριστείδου. Κλικ-κλικ το πληκτρολόγιο τραγουδούσε μετρώντας το κάθε γράμμα, την κάθε λέξη, που θα διαβαζόταν στο μακροβιότερο ελλαδικό αναρχικό έντυπο. Ένα τεράστιο αρχείο και κινητή εγκυκλοπαίδεια στο κεφάλι του, οχτώ -τουλάχιστον- ξένες γλώσσες και μέσα του μια φλόγα που διαρκώς έκαιγε για την κάθε αδικία. Όσο κούτσαινε στο περπάτημα άλλο τόσο, και περισσότερο έτρεχε στη δράση, στην αλληλεγγύη, στη συμπόνια. Για την αναρχία, για το μεγάλο του ιδανικό. Κουνούσε απειλητικά τη μαγκούρα του σε δικαστές, σε αστυνόμους, σε εξουσίες. Με το χαμόγελο στο στόμα κι ένα άφιλτρο μιλούσε ακατάπαυστα, ενθάρρυνε, εμψύχωνε, ασκούσε κριτική, ενημέρωνε για όσα συνέβαιναν στον κόσμο. Συνθετικός, ενωτικός, κριτικός. Ήταν παντού. Στην Αριστείδου, στα δικαστήρια, στα Προπύλαια, στις καταλήψεις, στο Πολυτεχνείο, παντού. Ευχές στους κοντινούς ανθρώπους και φίλους του που αφοσιωμένοι σ’ αυτόν, ήταν δίπλα του, μέχρι τα τελευταία του. Ευχές στην αδερφή του.
Ο Βασίλης πάντα κοντά μας

ένας παλιόφιλος [Γ.Κυριακού]

—————————–

anarxikos-14.pdf

archive.eutopia.gr   απο το ψηφιακό ευτοπικό αρχείο

—————————–

Ίσως τις περισσότερες μεταφράσεις των περιοδικών που έχουμε εκδώσει τις είχε κάνει ο Βασίλης δουλεύοντας μέχρι στα ξημερώματα. Ακόμα και από το νοσοκομείο έπαιρνε τηλέφωνο για να μάθει τις εξελίξεις. Είχε πάντα μία ξεχωριστά θέση για μας. Εχουμε μάθει από τον Βασίλη πολλά……..
Καλό ταξίδι Βασίλη…….Θα ζήσεις στον αγώνα μας. Θα ζήσεις και στον αγώνα των λαών της Τουρκίας.
‘επιτροπή αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους Τουρκίας-Κουρδιστάν’

—————————–

Για το Bασίλη Kαραπλή:  Tελευταίο Aντίο! [Θόδωρος Kουτσουμπός]

Σκεπασμένος με μαυροκόκκινη σημαία, υπό τους ήχους της Διεθνούς και με το τραγούδι του Nικόλα Άσιμου «δεν παν να μας χτυπάν» σύντροφοι και φίλοι συνόδευσαν, σε μια πολιτική κηδεία, τον Bασίλη Kαραπλή στο νεκροταφείο της Kαισαριανής τη 2η μέρα του 2015.
H αδελφή του Kατερίνα Kαραπλή, πανεπιστημιακός, σύντροφοι από την αναρχία στην πλειοψηφία, αλλά και από την αριστερά και αντιπροσωπεία από την Eπιτροπή Aλληλεγγύης στους Πολιτικούς Πρόσφυγες στην Tουρκία και το Kουρδιστάν, ήταν συγκινημένοι. Kάποιοι σύντροφοι είπαν μερικά λόγια αγάπης.
O Bασίλης Kαραπλής έφυγε στα 68 του τα ξημερώματα της 29ης Δεκεμβρίου. Tον γνώρισα στις φυλακές Kορυδαλλού την άνοιξη του 1974, στην τέταρτη πτέρυγα. Διαγωνίως σε μεγάλη απόσταση ήταν τότε η πτέρυγα των γυναικείων φυλακών, όπου κρατείτο η Kάτια Kαμπιώτου, σύντροφος του Bασίλη μέχρι που έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 1992.
Παρότι ανάπηρος από βαρειά πολυομυελίτιδα ο αναρχικός σύντροφος Bασίλης Kαραπλής με την Kάτια είχαν δράση κατά της δικτατορίας. Συνελήφθησαν για μοίρασμα προκηρύξεων και καταδικάστηκαν σε πέντε χρόνια. Eίχαν φτιάξει μια σφραγίδα και αναπαρήγαν προκηρύξεις.
Ήταν ένας πολύγλωσσος (γνώριζε σχεδόν 10 γλώσσες) και μορφωμένος άνθρωπος. Mετά την πτώση της χούντας έκανε μεταφράσεις βιβλίων. Eίχε μεταφράσει λογοτεχνία, την ‘Ιστορία του Γκαραμπόμπο του αόρατου’, εμπνευσμένη από μια αγροτική εξέγερση στη Λατινική Aμερική, Λαφάργκ ‘Tο Δικαίωμα στην τεμπελιά’, Kαρλ Λήμπκνεχτ ‘Mιλιταρισμός και Aντιμιλιταρισμός’ και πολλά άλλα.
Σπούδασε στη Nομική αλλά το αντιδραστικό δεξιό κατεστημένο δεν ήθελε να του δώσει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος με το αιτιολογικό ότι… ήταν ανάπηρος! Xρειάστηκε να κάνει απεργία πείνας για να πάρει την άδεια. Yπερασπίστηκε πάντα τους κατατρεγμένους.
Aλλά το έργο της ζωής του ήταν η έκδοση του Δελτίου Πληροφόρησης O ANAPXIKOΣ. 395 τεύχη έβγαλε, το τελευταίο με ημερομηνία 31 Δεκεμβρίου 2014.
Παρά τη σωματική αδυναμία είχε μεγάλη δύναμη ψυχής και σκέψης. Δε δίσταζε να συγκρουστεί με τους κρατικούς καταπιεστικούς μηχανισμούς και να παλεύει για τις ιδέες του. Ήταν ένας ιδεολόγος της αναρχίας. Προσπαθούσε πάντα να έχει μια διεθνή οπτική. Στα κείμενα του Δελτίου πάντα υπήρχαν μικρές ειδήσεις για γεγονότα σε διάφορα σημεία του πλανήτη.
«Kαι μόνο η σκέψη ότι ένας άνθρωπος στον πλανήτη μπορεί να βασανίζεται δε μ’ αφήνει να ησυχάσω», έλεγε. Aφιέρωσε τη ζωή του βάζοντας το δικό του λιθαράκι, με τη δική του ιδιότυπη σφραγίδα, στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Mε συγκίνηση κι αγάπη θα θυμόμαστε και θα τιμούμε τον αναρχικό σύντροφο Bασίλη Kαραπλή.

Read Full Post »

1. Σ’ αυτούς που κάνουν «οίστρο της ζωής το φόβο του θανάτου» και μας οδηγούν να κατέβουμε τρυφερά μα και ουσιαστικά στην ελεύθερη και αδέσμευτη ανθρώπινη φύση μας [περισσότερα στο λινκ]

Λίνας Βεργοπούλου, γιατρού των απεργών πείνας Νίκου Ρωμανού, Ανδρέα–Δημήτρη Μπουρτζούκου, Δημήτρη Πολίτη και  Γιάννη Μιχαηλίδη και μητέρας του Ανδρέα–Δημήτρη Μπουρτζούκου

————–

2. Επιστολή στο Νικο Ρωμανό (μητέρες ιταλών αγωνιστών που έχουν δολοφονηθεί ή φυλακιστεί από το ιταλικό κράτος ή φασιστικές συμμορίες)
Αγαπητέ Νίκο, είμαστε μαζί σου. Αντιστάσου.
Μην τους χαρίσεις τη ζωή σου. Είναι αυτό που θέλουν. Μπορούν να τη διαγράψουν την αμέσως επόμενη στιγμή. Δε φοβούνται το θάνατό σου. Φοβούνται μήπως παραμείνεις ζωντανός και μαρτυρήσεις.
Αντιστάσου, Νίκο
Υπογραφές
Η μητέρα του Dax, δολοφονημένου απο φασίστες στο Μιλάνο στις 16 Μαρτίου 2003
Η μητέρα του Renato, δολοφονημένου απο φασίστες στη Ρώμη στις 27 Αυγούστου το 2006
Η μητέρα του Carlo, δολοφονημένου απο το ιταλικό κράτος στη Γένοβα στις 20 Ιουλίου 2001
Οι κόρες του Pino Pinelli, δολοφονημένου απο το ιταλικό κράτος στο Μιλάνο στις 26 Δεκεμβρίου 1969
Η αδερφή του Ιaio, δολοφονημένου μαζί με τον Fausto απο αγνώστους (φασίστες + παρακρατικούς) στο Μιλάνο στις 18 Μαρτίου 1978
Η Cristina, η μητέρα του Μattia, No Tav, φυλακισμένου για τρομοκρατία

Read Full Post »

Screenshot_2

Όταν σμίγουν οι ανάσες:

Νίκος Ρωμανός, 20 χρόνων, απεργός πείνας από τις 10/11 και συνεχίζει…. 

Του επέτρεψαν να δώσει πανελλήνιες εξετάσεις από τη φυλακή και, όταν πέτυχε, έστησαν φιέστα να βραβευτεί -στην οποία ο ίδιος με αξιοπρέπεια αρνήθηκε να συμμετέχει.  Στη συνέχεια δεν του δίνουν την προβλεπόμενη από το νόμο άδεια για να παρακολουθεί τη σχολή…

κι εκείνος «βάζοντας ασπίδα το σώμα του», ξεμπροστιάζει και την εξουσία και την αδιαφορία μας.

ΕΜΕΙΣ,

μητέρες* που μεγάλωσαν/-ώνουν παιδιά -σε έναν κόσμο σήψης- με τις αξίες του δίκιου, της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης
Θεωρούμε αδιανόητο ότι δίνετε τη δυνατότητα εισαγωγικών εξετάσεων σε κρατούμενους φυλακών κι ύστερα, τιμωρητικά, απαγορεύετε την παρακολούθηση και τα σχετικά εργαστήρια της σχολής. Κι όταν ο Νίκος Ρωμανός για «μιαν ΑΝΑΣΑ ελευθερίας» επιλέγει το σώμα του ως αντίτιμο της, συνεχίζετε τη δολοφονική -εκδικητική στάση σας αρνούμενοι σε αυτόν τα νόμιμα  δικαιώματα του. Στη διεκδίκηση αυτή άλλοι 3 συντροφοί του -κρατούμενοι, ο Γ.Μιχαηλίδης, ο Μ. Πολίτης και ο Α.Δ. Μπουρζούκος, διακινδυνεύουν αλληλέγγυα ως απεργοί πείνας.
Ακριβώς 6 χρόνια μετά την κρατική σφαίρα που δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, αρνούμαστε να δεχτούμε πως θα αφήσετε να πεθάνει, από τη μη εφαρμογή του νόμου σας, ο φίλος του κι αυτόπτης της δολοφονίας Νίκος Ρωμανός. Νιώθουμε ότι η σφαίρα ξαναφεύγει από το περίστροφο και μας σημαδεύει όλους.

Μιλήστε ξεκάθαρα:
Πείτε πως δεν κάνετε σωφρονισμό στο 2014, αλλά εγκλεισμό.
Πείτε πως η λεγόμενη ‘Δημοκρατία’ εκδικείται και εξοντώνει ανθρώπους για τα φρονήματά τους, με σαφές μήνυμα για όλη την κοινωνία..
Και πως φοβάστε τους νέους που ορθώνουν ανάστημα, που διεκδικούν.

Ο ΟΛΕΘΡΟΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ,
γιατί τα ερωτήματα έχουν τεθεί από τον άλλο Δεκέμβρη.

Εμείς πάλι, δε θα μείνουμε απαθείς στην κοινωνία-νεκροταφείο που δημιουργείτε.
Δε θα δεχτούμε θατσερική λύση-ασπιρίνη στο ξεκίνημα της ζωής νέων ανθρώπων.
Γινόμαστε κι εμείς ασπίδα αλληλεγγύης για το αυτονόητο δικαίωμά του Ρωμανού, και όλων των κρατουμένων, στην εκπαίδευση, την αξιοπρέπεια, τη ζωή.

«Ποτέ ξανά δούλοι, ποτέ ξανά με χαμηλωμένα βλέμματα, ποτέ ξανά μόνοι. Για πάντα στην απέναντι όχθη, για πάντα εξεγερμένοι και βέβηλοι, για πάντα στο μονοπάτι των ελεύθερων ανθρώπων. Για πάντα, μ’ ακούς;» Ν.Ρωμανός, 11/2013

Κορυδαλλός, 3/12/14

[υπογραφές ως τώρα]
Ειρήνη Πλούμπη
Μουσούλη Σταυρούλα
Μπαλαγιάννη Στέλλα
Γιαγκούδη Βάσω
Ιωάννα Εγγλέζου
Προκοπα Μελπομένη
Γρηγορακάκη Μαρία
Μαρίνα Ατσά
Πόπη Λαδά
Συράκου Σταυρούλα
Μαύρου Βασιλική
Χερουβείμ Σοφία
Πούλου Κατερίνα
Μαργαρίτα Κυριάκου
Γρηγορακάκη Κατερίνα
Κάτια Γαλοπούλου
Βάρβαρα Κουρκούτη
Κοκώνη Αικατερίνη
*Αλλά και:
Μποφιλάκης Βασίλης
Αργυρόπουλος Γεράσιμος
Συράκος Κώστας
Γιωργος Βασιλειαδης
Ανδρεας Αρναούτογλου
Χαραλαμπίδης Σταμάτης
Φαζάκης Στέλιος
Μπαλαγιάννης Δημήτρης
Γιαννης Κουρκούτης
 

Read Full Post »

  Χωρίς τίτλο2α

[πατήστε το λινκ καθε παραγράφου για ολοκληρο το άρθρο]

1.  ‘Ο Υπουργός Δικαιοσύνης είναι δυστυχέστατα, καταφανώς και για πάρα πολλούς λόγους άνθρωπος πολύ μικρότερος από την περίσταση, άλλωστε ενεργεί με υπόδειξη του πρωθυπουργού, ο οποίος ενεργεί κάτω από την επιρροή των γνωστών ακροδεξιών καταστροφικών συμβούλων και φίλων, που νομίζουν πως βρέθηκε η ευκαιρία να βροντήξουν η Βία και το Κράτος.
Η αξιωματική αντιπολίτευση δε διαθέτει το πολιτικό και ηθικό βάρος για να προκαλέσει αποτέλεσμα…’             Ροϊδη & Λασκαράτου εμμονές
2.  Τα καλύτερα μυαλά κάθε γενιάς δεν έχουν μυαλό ταριχευμένο με οιστρογόνα πειθαρχίας, αλλά αφροδίσιο πάθος για όλα εκείνα που οι άλλοι έχουν αδιαφορία, νοικοκυριό και ελεγχόμενη εκσπερμάτωση από το κράτος-εταιρεία του κυρίου καπιταλιστή.
Τα καλύτερα μυαλά της κάθε γενιάς δε ζητάνε καλλίτερες συνθήκες για τους δούλους στις φυτείες αλλά κατάργηση της δουλείας.      Βibliotheque

3. Ξέρεις ότι πια δεν είναι υπόθεση μιας συγκεκριμένη ομάδας ανθρώπων. Η εκδικητικότητα του κράτους απέναντί του, είναι υπόθεση περισσότερων. Η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και να μην το βλέπεις, ηλίθιε, αφορά κι εσένα. Εσύ θα παραμυθιάζεσαι μέχρι τέλους και θα λυσσάς από μίσος και αηδία. Αλλά σε στρίμωξε και σ’αυτή τη μάχη: θα ξέρεις πως ό,τι και να γίνει θα είσαι και εσύ χαμένος.       Ι mikri ollandeza

4.  Αν θες να ζήσει, αν σε εμπνέει ο αγώνας του, αν σε οργίζει η κατάφωρη εκδικητική στάση του καθεστώτος απέναντι σε κάθε άνθρωπο που δε σκύβει και δε γονατίζει μπροστά στην μικροψυχία και την απανθρωπιά της εξουσίας, αν νιώθεις πως έχει αξία να υπερασπιστείς την ζωή, αν θέλεις να επιβάλεις το δίκιο έναντι του άδικου, βγες τώρα στο δρόμο και σώσε τον.   ΠαραλληλοΓράφος

5. H ουσία βρίσκεται στο σύστημα σωφρονισμού και τα δικαιώματα των κρατουμένων. Μία κατάσταση ανελευθερίας που μπορεί να βρεθεί ανά πάσα στιγμή ο καθένας μας στο πλαίσιο ενός οργανωμένου Κράτους με ρευστό δικαιϊκό σύστημα που δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να δείξει το πιο σκληρό του πρόσωπο, όταν κρίνει ότι απειλείται.      Galaxyarchis

6.  [συνεχίζεται]  Screenshot_1

Read Full Post »

Older Posts »